Kathmandu en de weg ernaar toe
| Datum: | Zaterdag 13 Maart 2004 - Donderdag 18 Maart 2004 |
| Temperatuur: | 20-30 °C |
| Weer: |  |
Het
kost me vier dagen om vanaf de grens met India naar Kathmandu te reizen. Dit
voornamelijk vanwege de Mao activisten die vele bussen doen laten cancellen
en vele wegen blokkeren. De bus rechtstreeks naar Kathmandu ging niet en dus
was ik genoodzaakt naar Janakpur te reizen, waar een tempel het enige positieve
was en de enorme hoeveelheid muggen duidelijk niet positief te noemen viel.
De volgende dag vertrek ik via de veel langzamere oude snelweg (je raad het
al; de nieuwe snelweg was afgesloten door de activisten) door de bergen richting
Kathmandu. Onderweg moesten we in de bus veertien uur wachten vanwege een kapotte
brug die ter plekke gerepareerd werd. Daarna was er zo'n enorme chaos van vrachtwagens
en bussen op zo'n enorm smalle bergweg met flinke dalen erlangs dat er geen
beweging inzat. Vrachtwagens met wielen in de watergoot, en passages zo smal
dat de hele rij terug moet, wat niet te organiseren valt als er steeds nieuwe
vrachtwagens achter in de rij aansluiten. Samen met wat Nepali's besluiten we
na lang genoeg gewacht te hebben om met onze spullen langs de file te lopen
en tien km verder de bus naar Kathmandu te pakken waar wel beweging in zat.
Mijn eerste track in Nepal had ik me toch wat anders voorgesteld, maar ook deze
was erg lachen als je alle geïnteresseerde gezichten ziet langs de weg.
En het valt me op dat iedereen vriendelijk is; tijdsvertragingen zijn hier deel
van het dagelijkse leven.
Kathmandu is een fantastische stad. Het oude deel staat vol met schitterende architectuur, er zijn wat schitterende tempels te bekijken en ook het dagelijkse leven in Kathmandu is de moeite van het bekijken waard. Ik besteed mijn tijd vooral met het voorbereiden van mijn eerste grote track. De "Annapourna circuit"; twintig dagen rondom de drie Annapourna toppen lopen.
Berichten van vrienden:
Laat je berichtje achter?
